PPWR voldoet aan het digitale productpaspoort: kan één datamodel beide omvatten?

De meeste merkfabrikanten weten inmiddels dat ze een conformiteitsverklaring voor hun verpakkingen nodig hebben. Veel minder mensen weten dat het EU Digital Product Passport (DPP) een afzonderlijk systeem is met zijn eigen regels, zijn eigen register en zijn eigen verplichtingen die van toepassing zijn op een ander, veel kleiner deel van de markt. De twee verordeningen delen een databasis, maar het behandelen ervan als één compliancechecklist is waar de meeste PIM- en PLM-projecten misgaan.

In dit PIMvendors.com-webinar gaat Stephan Spijkers (mede-oprichter, PIMvendors.com) aan tafel met Hans de Gier (oprichter, SyncForce) en Paul Oudenhooven-Pluijmert (Business Development Director, SyncForce) om de vraag te beantwoorden die merkfabrikanten blijven stellen nu PPWR- en DPP-tijdlijnen elkaar beginnen te overlappen: kan één datamodel beide ondersteunen? Het gesprek gaat over de werkelijke reikwijdte van de DPP-verplichtingen, de mythen die nog steeds circuleren over verpakkingspaspoorten, en de datastructuur met drie entiteiten waar SyncForce nu omheen bouwt: verkoopeenheid, product en verpakkingssysteem.

Luidsprekers:

Stephan Spijkers - Mede-oprichter, PIMvendors.com

Hans de Gier - Oprichter, SyncForce

Paul Oudenhooven-Pluijmert - Directeur Business Development, SyncForce

De volledige sessie is beschikbaar op het PIMvendors YouTube-kanaal. Als je organisatie PPWR en DPP in één projectplan heeft ondergebracht zonder te controleren of beide daadwerkelijk van toepassing zijn, wordt in deze sessie de vraag beantwoord die de meeste compliance-gidsen overslaan.DPP en PPWR ontmoeten elkaar op de verkoopafdeling, niet eerder. Het datamodel van SyncForce splitst elk artikel dat je verkoopt op in drie lagen: de verkoopeenheid (wat piept aan de kassa), het product erin en het verpakkingssysteem eromheen. PPWR regelt de verpakkingslaag en stopt daar. De DPP beheert de productlaag en raakt nooit de verkoopeenheid. Er bestaat geen verpakkingspaspoort, geen verpakkingsregister en geen unieke verpakkingsidentificatie in het DPP-framework, ondanks hoe vaak die claim online circuleert.

Op dit moment hebben slechts drie productcategorieën een DPP-verplichting. De eerste golf omvat elektrische voertuigen, lichte transportmiddelen zoals e-bikes en e-scooters, en industriële batterijen van meer dan 2 kWh. Thuisbatterijen, laptops en mobiele telefoons zijn uitgesloten. Voedsel, diervoeding en farmaceutische producten zijn volledig uitgesloten van de DPP, waardoor 70 tot 80 procent van de meeste producenten van verpakte goederen van de verplichting wordt uitgesloten, ook al zijn de PPWR-verpakkingsregels nog steeds van toepassing op al deze producten.

Het digitale productpaspoort is een gestructureerde dataset, geen landingspagina. Zes van de acht geharmoniseerde standaarden die nodig zijn om de DPP-infrastructuur op te bouwen, zijn nu gepubliceerd en het EU-register is live voor registratie. Wat ze beschrijven is een machinaal leesbare, versiegestuurde dataset met publieke en private toegangslagen, overgedragen via een open netwerk, en niet een microsite met een merknaam achter een QR-code die een marketingteam vrijelijk kan vullen. Vrije tekst over duurzaamheid en merkverhalen staan ​​buiten het paspoort, niet erin.Eén verpakkingssysteem kan nu honderden dubbele nalevingsrecords vervangen. Het behandelen van elke verkoopeenheid als zijn eigen nalevingsobject is niet schaalbaar: het verpakkingssysteem van één SyncForce-klant omvat 487 verkoopeenheden van 37 merken en 11 fabrikanten, die allemaal dezelfde conformiteitsverklaring erven in plaats van 487 afzonderlijke. Dezelfde logica geldt stroomopwaarts, aangezien een onderdeel als een sok of een oplader zijn eigen identificatiecode krijgt voordat iemand weet in welke verkoopeenheid het terechtkomt, waardoor het GTIN op dat niveau als bruikbare identificatiecode wordt uitgesloten.

Gegevens op artikelniveau introduceren een probleem op het gebied van levensduurbeheer waar PIM-systemen nog niet eerder mee te maken hebben gehad. Een DPP moet live blijven zolang het product in het veld bestaat, vijf tot tien jaar voor verpakkingen onder PPWR en mogelijk langer voor paspoorten op artikelniveau voor zaken als thuisbatterijen en voertuigen, die hun eigen gebruik schrijven en de geschiedenis in de loop van de tijd terugboeken naar het paspoort. Marketingteams stopten een productpagina na één seizoen en hebben nu dezelfde gegevens tien jaar later nodig, waarbij de openbare toegang en de alleen-reparatie-toegang duidelijk gescheiden zijn.

De meeste deadlines voor 2027 zijn van toepassing op minder categorieën dan de krantenkoppen suggereren. Het batterijpaspoort is de eerste live DPP-verplichting, gericht op 18 februari 2027, en heeft alleen betrekking op de drie bovenstaande categorieën. De DPP-vereisten voor textiel zullen pas in 2029 op de markt worden gebracht. De enige vaste datum in 2027 die breed van toepassing is, is de verschuiving naar GS1-compatibele QR-codes op barcodes van verkoopeenheden tegen het einde van dat jaar, en die migratie is optioneel en niet verplicht.👉 Weet je niet zeker of PPWR, de DPP of beide van toepassing zijn op je portefeuille?

Bezoek pimvendors.com voor de volledige samenvatting en gerelateerde artikelen, of neem contact op met SyncForce om je verkoopeenheid-, product- en verpakkings-ID's in kaart te brengen voordat de volgende deadline het gesprek afdwingt.