
Core · Gids
Productdata voor foodservice: PS in foodservice, GS1 en wat groothandels vragen
- 01Modelleren
- 02Vullen
- 03Controleren
- 04Publiceren
- 05Onderhouden
Een foodproducent die aan supermarkten levert, weet meestal wat retail van zijn productdata wil. Foodservice stelt andere vragen: hoe bereid je het product, hoeveel porties zitten er in een doos, en wat komt er op de allergenenkaart in de keuken. Deze gids is voor food- en beveragefabrikanten en merkeigenaren in Nederland, België en Duitsland die leveren aan Nederlandse foodservicegroothandels, cateraars en out-of-homebedrijven. Het is geen juridisch advies: laat de regels bevestigen door je kwaliteits- of juridische team. De bredere productdata-uitdagingen in food staan op onze hub voor voedingsmiddelen.
Hoe foodservice verschilt van retail
In retail is de lezer van je productdata een shopper. In foodservice is het een professional: een kok die een menu plant, een inkoper bij een cateraar, een diëtist in een zorginstelling. Die heeft dezelfde etiketdata nodig, plus data over hoe het product zich in een keuken gedraagt.
| Vraag | Retailschap | Foodservicekeuken |
|---|---|---|
| Wie leest de data | Consument | Kok, cateraar, inkoper, diëtist |
| Eenheid die telt | Consumenteneenheid | Doos, binnenverpakking en de eenheid erin |
| Gebruik | Kant-en-klaar of eenvoudige bereiding thuis | Bereidingswijze, regenereren, gebruik in gerechten |
| Hoeveelheid | Nettohoeveelheid | Porties per verpakking, portiegrootte, opbrengst |
| Bewaring | Bewaarcondities en datummarkering | Ook houdbaarheid na opening of ontdooien |
| Allergenen | Op het etiket voor de shopper | Door de cateraar doorgegeven aan zijn gasten |
In de praktijk zoeken foodservice-inkopers naar deze attribuutgroepen:
- Bereiding en gebruik. Methode (oven, combisteamer, friteuse), uit diepvries of ontdooid, tijden en temperaturen, geschikte toepassingen.
- Porties en opbrengst. Porties per verpakking, portiegewicht en opbrengst na bereiden of ontdooien, zodat een keuken de kostprijs per portie kan berekenen.
- Verpakkingsopbouw. Eenheid, binnenverpakking en doos, elk met een eigen GTIN waar die verhandeld wordt, plus afmetingen, gewichten en aantallen per niveau.
- Bewaring en houdbaarheid. Bewaartemperatuur, resterende houdbaarheid bij levering en houdbaarheid na opening of ontdooien.
- Allergenen en diëten. De 14 allergeencategorieën uit bijlage II, met "bevat" gescheiden van "kan bevatten".
- Documenten. De productspecificatie, certificaten en onderbouwing van claims; zie voedingsclaims en bewijs onder EmpCo.
Het algemene foodrecord staat in PIM voor food en beverage.
Allergeneninformatie in out-of-home
Verordening (EU) nr. 1169/2011 behandelt levensmiddelen zonder voorverpakking anders dan levensmiddelen in het schap. Volgens artikel 44 is, als levensmiddelen zonder voorverpakking aan de eindconsument of aan grootverbruikers worden aangeboden, de allergeneninformatie uit artikel 9, lid 1, onder c, verplicht, en mogen lidstaten bepalen hoe die informatie beschikbaar wordt gesteld. Artikel 2, lid 2, onder d, noemt restaurants, kantines, scholen, ziekenhuizen en cateringbedrijven als voorbeelden van grootverbruikers.
Twee andere bepalingen raken de leverancier direct. Artikel 8, lid 6, verplicht exploitanten om informatie over niet-voorverpakte levensmiddelen voor de eindconsument of voor grootverbruikers door te geven aan de exploitant die het levensmiddel ontvangt. Artikel 8, lid 7, staat toe dat de verplichte vermeldingen van voorverpakte levensmiddelen die aan grootverbruikers worden geleverd om te bereiden, te verwerken, te verdelen of te snijden, op handelsdocumenten staan die met het levensmiddel meegaan of vóór of bij de levering zijn verstuurd; de benaming, de datummarkering, bewaar- of gebruiksvoorwaarden en naam en adres van de exploitant moeten dan nog steeds op de buitenverpakking staan. Voor een foodserviceleverancier horen de productspecificatie en de datafeed dus bij de wettelijke informatieketen.
Nederland vult artikel 44 in met twee regelingen. Het Warenwetbesluit informatie levensmiddelen maakt artikel 44, lid 1, onder a, handhaafbaar en geeft de minister de bevoegdheid regels te stellen over de middelen. De Warenwetregeling allergeneninformatie niet-voorverpakte levensmiddelen, van kracht sinds 13 december 2014, eist een duidelijk zichtbare vermelding van waar de allergeneninformatie beschikbaar is, en die informatie schriftelijk of elektronisch. Mondelinge informatie mag alleen als het personeel die vóór de aankoop kan geven, de informatie schriftelijk of elektronisch beschikbaar is voor het personeel en de NVWA, en een zichtbare vermelding gasten vraagt ernaar te vragen.
De NVWA-informatie over allergenen bij onverpakte levensmiddelen richt zich ook direct tot leveranciers: een leverancier van onverpakte levensmiddelen moet zijn afnemers genoeg informatie geven zodat zij hun eigen klanten goed over allergenen kunnen informeren. De allergenenkaart van een cateraar is zo goed als de data die zijn leveranciers sturen.
Voor voorverpakte producten maakte de NVWA op 18 december 2025 bekend dat vanaf 1 januari 2026 nieuwe regels gelden voor allergenenwaarschuwingen uit voorzorg ("kan bevatten") en dat inspecties etiketten daarop controleren; of je waarschuwt, volgt uit een risicoanalyse ten opzichte van referentiewaarden. Het datamodel voor beide soorten allergeneninformatie staat in allergenendata beheren in een PIM.
Waar foodservicedata per november 2026 wordt uitgewisseld
In de Nederlandse foodservice kom je twee uitwisselpunten tegen: PS in foodservice en GS1 Data Source. Per november 2026 zijn ze allebei in gebruik.
PS in foodservice
PS in foodservice is een Nederlandse productinformatiedatabase voor de foodservicemarkt. In de aankondiging van de nieuwe eigenaar noemt het zichzelf de centrale database voor productspecificaties en de marktstandaard voor product- en keteninformatie in de Nederlandse foodservice. Producenten leveren hun productinformatie één keer aan, volgens de pagina voor producenten, en groothandels koppelen hun webshop of systeem aan de PS-database, volgens de pagina voor groothandels. De openbare productzoekmachine heet Foodbook.
Matilda FoodTech maakte bekend dat PS in foodservice onderdeel wordt van het Zweedse bedrijf. PS in foodservice schreef dat het huidige managementteam aan het roer blijft en dat er voor klanten en partners niets verandert. In een bericht van 2 december 2025 over de overname van Erudus in het Verenigd Koninkrijk zei Matilda FoodTech dat het nu Erudus, Dabas in Zweden en PS in foodservice onder één dak heeft.
PS in foodservice schrijft op de pagina voor producenten die door een afnemer zijn benaderd dat het koppelingen heeft met ERP- en PIM-systemen en met GS1. Op de pagina over het verzoek van Sligro aan leveranciers staat daarbij dat productinformatie via GS1 een paar gegevens mist die de PS Impact Score nodig heeft (het land van herkomst per ingrediënt en de ingrediëntpercentages); die vullen leveranciers aan in PS in foodservice.
GS1 Data Source
GS1 Nederland beschrijft GS1 Data Source als de datapool voor het delen van productinformatie: fabrikanten en groothandels delen met hun afnemers, en retailers, groothandels en ziekenhuizen ontvangen. Voor food beheert GS1 Nederland de pool voor de sector levensmiddelen en drogisterij en noemt het een release op 14 november 2026. GS1 België en Luxemburg publiceert het GS1 Benelux-datamodel voor de sector FMCG en foodservice, voor productdata die via GDSN wordt uitgewisseld. Hoe de pool voor supermarkten werkt, lees je in GDSN voor food in Nederland.
Wat dit betekent voor een leverancier
Een klant kan een van beide noemen, een andere pool of een eigen portal. Vraag voordat je een feed bouwt welke pool of welk portal, welke datastandaard en welke GLN of welk account.
Wat een groothandel vraagt: een openbaar voorbeeld
Sligro Food Group publiceert zijn eisen in een leveranciershandboek. De uitgave van januari 2026 legt vast:
- Data vóór opname. Leveranciers registreren volledige, juiste en tijdige artikeldata in de datapool die ze met hun contactpersoon bij inkoop hebben afgesproken, voordat het product in het assortiment komt.
- Routes. GS1 heeft de sterke voorkeur van Sligro. Het handboek noemt Superunie (alleen voor artikelen die via Superunie worden ingekocht), GS1 (logistieke data voor food en non-food en etiketdata voor food, gepubliceerd naar de GLN van Sligro), My Product Manager, PS in foodservice en de eigen supplierportal van Sligro.
- Exclusieve merken. Data voor food- en versartikelen van de exclusieve merken van Sligro gaat altijd via PS in foodservice, en leveranciers die daar publiceren, krijgen een verzoek om data voor de PS Impact Score, waarmee de CO2-uitstoot van het product wordt berekend.
- Datarichtlijnen. Een unieke geldige GTIN, een GPC-brickcode, de TARIC-code, voorbereiding op data in het Nederlands, Engels, Duits en Frans, packshots van minimaal 2401 pixels op een witte of geen achtergrond met de GTIN in de bestandsnaam, en verpakkingselement, -gewicht en materiaalsoort.
- Kosten. Kosten door onjuiste of onvolledige artikeldata worden op de leverancier verhaald, bijvoorbeeld een naheffing verpakkingsbelasting door foute verpakkingsdata.
- Termijn. Wijzigingen in een artikel of het saneren ervan meld je minstens negen weken van tevoren.
Het handboek vraagt leveranciers van producten onder de Europese ontbossingsverordening ook om de informatie die Sligro nodig heeft; zie EUDR en productdata voor food.
Dit is het reglement van één groothandel, geen sectorstandaard. Andere klanten stellen hun eigen eisen, dus houd per klant een eisenprofiel bij in plaats van één generieke export.
Vijf stappen naar foodserviceklare productdata
Modelleren
Voeg een attribuutgroep voor foodservice toe: bereiding, porties en opbrengst, verpakkingsniveaus, houdbaarheid na opening, en allergenen als gecontroleerde waarden met "bevat" en "kan bevatten" gescheiden. Voeg de classificatiecodes toe die klanten vragen, zoals de GPC-brick; zie productclassificatie: GS1, ETIM en ECLASS.
Vullen
Haal elke waarde bij het team dat eigenaar is: specificatie van productontwikkeling, allergenen van kwaliteit, verpakkingsmaten van logistiek, beelden van marketing. Leg de eigenaar per attribuut vast, zodat elk gat een naam heeft.
Controleren
Valideer voordat er iets naar buiten gaat: allergenen die kloppen met de ingrediëntenlijst, aantallen die van eenheid tot doos optellen, een GTIN voor elk verhandeld niveau en de verplichte velden van elke klant. Zie productdatakwaliteit en governance.
Publiceren
Stuur de goedgekeurde versie naar het uitwisselpunt dat elke klant noemt, en naar de juiste GLN of het juiste account. Publiceer retail en foodservice vanuit hetzelfde goedgekeurde record.
Onderhouden
Behandel een receptwijziging als een datawijziging: werk eerst allergenen en specificatie bij, publiceer dezelfde dag naar elke pool en houd je aan de meldtermijnen van klanten. Controleer je mappings opnieuw als een pool een nieuwe release publiceert.
Waar de PIM past
Een PIM vervangt de datapools niet, maar voedt ze. Een opzet voor een leverancier die aan retail en foodservice levert:
- Eén record met een gedeelde kern. Identiteit, ingrediënten, allergenen, voedingswaarden en etiketdata beheer je één keer voor elk kanaal.
- Kanaalspecifieke attribuutgroepen. Consumententeksten zitten in de ene groep, bereiding, porties en doosdata in een andere. Elk klantprofiel legt vast welke velden verplicht zijn.
- Assortimenten per kanaal. Cateringverpakkingen zijn zelfstandige handelsartikelen, dus de PIM bepaalt welke artikelen naar welke pool en welke klant gaan.
- De pool is het uitwisselpunt. Bewerk in de PIM, niet in de webschermen van de pool, anders lopen ze uit elkaar. Zie PIM vs PXM vs syndicatietools.
- De ERP houdt prijzen en condities. Prijzen, condities en orders blijven in de ERP; zie waar ERP ophoudt en PIM begint.
Checklist voor leveranciers
- Vraag elke foodserviceklant welke pool of welk portal, welke datastandaard en welke GLN of welk account hij verwacht.
- Voeg een attribuutgroep voor foodservice toe: bereiding, porties en opbrengst, verpakkingsniveaus, houdbaarheid na opening.
- Houd allergenen bij als gecontroleerde waarden, met "bevat" en "kan bevatten" gescheiden en een risicoanalyse achter elke waarschuwing.
- Geef elk verhandeld verpakkingsniveau een GTIN met afmetingen, gewichten en aantallen.
- Koppel de specificatie en certificaten aan het record, met geldigheidsdatum.
- Publiceer je via GS1 en gebruikt een klant de PS Impact Score, controleer dan welke extra data PS in foodservice vraagt.
- Spreek af wie wat bijwerkt als een receptuur verandert, en hoe snel elk kanaal volgt.
Hoe je verder gaat
Veelgestelde vragen
Hoe verschilt productdata voor foodservice van productdata voor retail?
Retaildata is geschreven voor een shopper die een schapkaartje of een webshop leest. Foodservicedata wordt gelezen door koks, cateraars en inkopers die het product bereiden, portioneren en serveren, dus die data heeft ook bereidingsinstructies, porties en opbrengst, gegevens over doos en binnenverpakking en houdbaarheid na opening nodig. De wettelijke etiketdata blijft hetzelfde; de professionele data komt erbovenop.
Heeft een cateraar allergeneninformatie van zijn leveranciers nodig?
Ja. Artikel 44 van Verordening (EU) nr. 1169/2011 maakt allergeneninformatie verplicht voor levensmiddelen die zonder voorverpakking worden aangeboden, zoals gerechten in restaurants, kantines en zorgkeukens. De NVWA zegt tegen leveranciers van onverpakte levensmiddelen dat ze hun afnemers genoeg informatie moeten geven om hun eigen klanten te informeren, dus de allergenenkaart van de cateraar hangt af van jouw data.
Wat is PS in foodservice?
PS in foodservice is een Nederlandse productinformatiedatabase voor de foodservicemarkt: producenten beheren daar hun productspecificaties en groothandels koppelen hun systemen om ze te ontvangen. Matilda FoodTech, een Zweedse softwareleverancier voor foodservice, heeft bekendgemaakt dat het PS in foodservice heeft overgenomen. Per november 2026 is de database in gebruik.
Gaat foodservicedata in Nederland via GS1 Data Source of via PS in foodservice?
Per november 2026 via allebei. GS1 Nederland beschrijft GS1 Data Source als de datapool waarin fabrikanten en groothandels productinformatie met hun afnemers delen, en het leveranciershandboek van Sligro Food Group noemt GS1 als sterke voorkeur, terwijl PS in foodservice verplicht is voor de foodartikelen van de exclusieve merken. Vraag elke klant welke route hij verwacht.
Wat vraagt een Nederlandse foodservicegroothandel van zijn leveranciers?
Dat verschilt per klant. Een openbaar voorbeeld: het leveranciershandboek van Sligro Food Group (januari 2026) vraagt volledige artikeldata in de afgesproken datapool, een geldige GTIN, een GPC-brickcode, de TARIC-code, packshots van minimaal 2401 pixels en verpakkingsgegevens, en verhaalt kosten door foute data op de leverancier.
Heb ik een aparte PIM voor foodservice nodig?
Meestal niet. Eén productrecord kan retail en foodservice bedienen als het model een gedeelde kern heeft (identiteit, ingrediënten, allergenen, voedingswaarden) met kanaalspecifieke attribuutgroepen en assortimenten. De PIM voedt elke datapool of klantportal, en prijzen en condities blijven in de ERP.
Diagnose
Heb je eigenlijk wel een PIM nodig?
Draai eerst de complexiteitsindex voordat je software budgetteert of een systeemintegrator inhuurt.
Budget
Maak een eerste TCO-berekening
Zet de vorm van je catalogus in minder dan tien minuten om in een kostenrange voor drie jaar.
